movie info: MKV 1280x544 23.976fps -850.2 MB /SubEdit b.4072 (http://subedit.com.pl)/
.:: GrupaHatak.pl ::.
>> Release24.pl <<
/Podczas lądowania w Normandii Amerykanie /pojmali Koreańczyka w niemieckim mundurze.
/W czasie II Wojny Światowej /Korea była pod okupacją Japończyków.
/Wielu Koreańczyków zostało wcielonych /do armii japońskiej,
/by walczyć przeciwko Chinom /i Związkowi Radzieckiemu.
/Film oparty jest /na prawdziwych wydarzeniach.
LIPIEC 1948, LONDYN, ANGLIA
/Na londyńskich ulicach odbywa się /14. olimpijski bieg maratoński.
/Towarzyszymy prowadzącej grupie zawodników /na ostatnim odcinku przed metą.
/I oto zawodnik z numerem 265... /Kto to jest?
/Maratończyk z Azji /szybko zbliża się do czołówki.
/Jak on się nazywa? /Jun-shik Kim.
/To Jun-shik Kim z Korei.
/Próbuje dogonić i nawiązać walkę /z prowadzącą grupą.
/Jun-shik Kim pojawił się znikąd! /Niesamowite!
MY WAY
Tłumaczenie: sinu6
MARZEC 1928, KYUNG-SUNG, KOREA
Rześkie powietrze, co, Tatsuo? Wkrótce przywykniesz.
Z pewnością znajdziesz sobie przyjaciół.
/"Pinokio".
To Jun-shik.
Jestem szybszy od samochodu.
Dziadku!
Już wykazujesz oznaki wspaniałego imperialnego żołnierza.
Witaj, chłopcze.
- Jak się miewasz, ojcze? - Dziękuję, dobrze.
Przywitajcie się, to nasz nowy panicz.
- Jun-shik Kim, panie. - I'm Eun-soo Kim, panie.
Tatsuo, masz przyjaciela w swoim wieku.
Tatsuo jest dobrym biegaczem, jak ty.
Mój brat jest najszybszy w Kyung-sung.
Ja jestem najszybszy w Tokio. Żaden wieśniak nie ma ze mną szans.
Chcesz się ścigać?
Gotowi do startu...
Start!
/"Hasegawa Tatsuo /ponownie wygrywa krajowy maraton".
/"Kim Jun-shik zwycięża!"
Gratuluję.
- Niezły, choć nieudany pościg. - Miałeś cholernego farta.
Brawa dla Hasegawy Tatsuo, który wygrał krajowy maraton
i przyniósł wielki zaszczyt japońskiemu imperium.
Niech żyje cesarz!
Niech żyje imperialna Japonia!
To mój wnuk, Tatsuo.
Musi pan być z niego dumny.
Wiele się po tobie spodziewam.
Prezent od japońskiego ministra obrony.
- Ty otwórz. - Dobrze.
Dawaj to!
Odsunąć się!
Dziadku!
- Ojcze! - Dziadku!
Ojcze, zrób coś, proszę!
Jesteś lekarzem! Masz ratować życie!
Dlaczego nic nie robisz?
- Ty go zabiłeś! - Nie.
Oddaj mi mojego dziadka!
Puść go! On nikogo nie zabił!
Wy go zabiliście, dranie!
Jun-shik!
Oddajcie mi dziadka!
- To nie ja! - Tato!
Zwróćcie mi mojego dziadka!
Puśćcie mnie!
Ojcze!
Nie pokazujcie się tu więcej...
...bo was zabiję.
Bohater Korei, Ki-jung Sohn zdobył złoty medal olimpijski!
Radujcie się!
MAJ 1938, KYUNG-SUNG, KOREA
Po co ci woreczki z piaskiem na nogach?
Jesteś maratończykiem?
Szczęście Korei w maratonie kończy się na Ki-jung Sohnie.
Żaden Koreańczyk nigdy więcej nie będzie mistrzem olimpijskim.
Koreańczycy mogą brać udział w olimpiadzie jedynie pod flagą Japonii.
Gdyby był pan bombą, wbiegłbym prosto do Stowarzyszenia Lekkoatletycznego.
Maraton to dyscyplina wymagająca koncentracji i ducha walki.
Zamierzam to udowodnić w olimpijskich kwalifikacjach.
- Nie da się szybciej? - Może pan tego żałować.
Podwoję stawkę, jeśli dotrzemy w 30 minut.
- Jeśli w 20 - potroję. - Proszę się trzymać!
Zakwalifikowanie się jest pewne, zatem jaki ma pana cel na olimpiadzie?
Zdobędę złoto i ustanowię nowy rekord...
Śmiechu warte.
...dla naszego wspaniałego Imperium!
Uwaga!
Z drogi!
Uważaj!
Za złoty medal w maratonie na igrzyskach w Tokio!
Wiwat!
Ależ z ciebie biegacz. Proszę.
Wystarczy podwójna stawka.
Okazja nadarza się tym, którzy się nie poddają, Jun-shik Kim.
Jun-shik!
Jesteś cały?
Czy to nie...?
Skąd taka radość w połowie wyścigu?
Jestem Ki-jung Sohn.
- Ki-jung Sohn jest w Japonii. - Chcesz się założyć?
Jak wygram, ożenię się z twoją siostrą.
Głosicie, że Japonia i Korea są jednością, a jednak wykluczacie nas z kwalifikacji?
Twierdzi pan, że Stowarzyszenie jest niesprawiedliwe?
- Co pan na to, panie przewodniczący? - Zarząd podjął decyzję.
Skoro i tak Japończyk wygra, to w czym problem?
Bez Jun-shik Kima dla Hasegawy będą to nudne zawody.
Jun-shik Kim jest poza dyskusją.
Widzisz?
Jun-shik Kim?
Jun-shik Kim, co pan porabiał?
Co pan myśli o wykluczeniu koreańskich zawodników?
- Nadal pan trenuje? - Ile godzin dziennie?
- Prosimy o komentarz. - Panie Hasegawa?
Jest pan przekonany, że pan wygra, jeśli Jun-shik Kim będzie startował?
Myślicie, że ma ze mną jakieś szanse?
Czy jego rekord nie jest przypadkiem lepszy niż pański?
To było dawno.
Sądzicie, że zwykły rykszarz może pokonać wytrenowanego maratończyka?
Gdyby mógł pan startować, pokonałby pan Hasegawę?
Jak dobry może być zwykły rykszarz?
Byłbym wdzięczny za samą możliwość startu.
To twoje przyjęcie na Akademię Medyczną w Berlinie.
Podpisz.
Maraton jest dla mnie ważniejszy niż studia.
To najważniejszy okres w twoim życiu. Skup się na studiach.
Nasi ludzi poświęcają życie dla chwały Azji Wschodniej.
Nie chcę być tchórzem, który unika udziału w wojnie.
- Wojna jest nieistotna. - Obrażasz dziadka, ojcze.
Waż swoje słowa, Tatsuo.
Przedkładaj ludzi ponad swój kraj. Taka jest lekarska powinność.
Mam więc leczyć Koreańczyków, którzy zabili mojego dziadka?
Nigdy, choćby miało mnie to zniszczyć.
Zniknęło moje zdjęcie z mojego pokoju.
Jong-dae...
Po co ktoś miałby kraść zdjęcie?
Na pewno gdzieś tu jest.
Mam nadzieję, że dopuszczą cię do kwalifikacji.
Ojciec byłby szczęśliwy.
Nie licz na to zbytnio. Japończykom nie można ufać.
Idź po drewno, bo ogień wygasa.
No idź.
Śliczna.
Jak wyglądam?
Jesteś najpiękniejszą dziewczyną w całej Azji.
/"Zezwolenie na udział /w kwalifikacjach olimpijskich".
Wygraj i przywróć Korei nadzieję.
Naprawdę mogę wystartować?
Pokaż im, jak straszny może być zwykły rykszarz!
Jun-shik.
Niech pan posłucha.
Ten, który stoi przed Jun-shikiem, to Ki-jung Sohn.
A tam trzyma pewnie zezwolenie na udział w kwalifikacjach.
Jeśli mam rację, podnieś je wysoko!
Tak!
Pokaż!
Proszę pana!
Jun-shik!
Słuchajcie wszyscy!
Najlepszy biegacz Korei, Jun-shik Kim, znów weźmie udział w maratonie!
Wiwat Jun-shik Kim!
Wiwat!
Placki ryżowe! Kupujcie placki ryżowe!
Proszę.
Ojciec sam je wybierał. Najlepsza para.
Obiecaj, że dzisiaj wygrasz.
Tatsuo!
Twój ojciec wkrótce tu będzie!
Patrzcie!
Niech wszyscy Koreańczycy kibicują mu dziś całym sercem!
Jun-shik Kim!
/Zawodnicy proszeni są /na linię startu.
Wystartowali!
Tatsuo!
Naprzód, Jun-shik!
Tatsuo, pokonasz ich!
Hasegawa! Szybciej!
Jun-shik, to połowa dystansu!
Nie przejmuj się Jun-shik Kimem.
Hasegawa! Przyspiesz!
Przyspiesz!
Hasegawa!
Zawodnicy lada moment wbiegną na stadion.
- Co tak długo? - Operacja się przeciągnęła.
Już widać zawodników.
Który z nich wbiegnie jako pierwszy?
Zgodnie z przewidywaniami to Hasegawa, za nim Kimura.
/Za nimi biegnie kolejny. /To Jun-shik Kim.
Dasz radę!
Jun-shik Kim!
Naprzód!
Kimura!
Co ten drań wyprawia?!
Uważaj, Jun-shik!
Jun-shik!
Tatsuo!
Jun-shik!
Rykszarz zwyciężył!
Jun-shik Kim!
/Ostatni zawodnik minął linię mety.
Marzenie się spełniło!
/Za moment rozdanie medali.
Wiedziałem, że dasz radę.
Panie i panowie, oto oficjalne wyniki.
Zwycięzcą japońskich kwalifikacji olimpijskich w maratonie
został Hasegawa Tatsuo!
Miejsce drugie - numer 13, Ando! Trzeci, z numerem 18, Kimura!
/Zwycięzcy proszeni są na podium.
/Hasegawa, Ando i Kimura, /zapraszamy na podium.
Jun-shik Kim był pierwszy!
Jun-shik Kim!
Widzowie proszeni są o spokój!
Jun-shik Kim został zdyskwalifikowany za blokowanie Kimury.
Zdyskwalifikowany? Jak to?!
Jun-shik.
Jun-shik!
To po to mnie dopuściliście?
Odejdź. Chyba słyszałeś o dyskwalifikacji?
Powinieneś biec zgodnie z przepisami.
Zgodnie z przepisami?
Ty draniu.
Spróbuj to powtórzyć!
Jun-shik!
Bydlaki!
Jong-dae!
Hasegawa! Proszę natychmiast wejść na podium!
Zwycięzcą kwalifikacji jest Jun-shik Kim!
Hasegawa, Ando i Kimura! Proszę natychmiast podejść!
To wy oszukiwaliście!
Tatsuo!
Sąd orzeka, co następuje:
Zgodnie z 5. paragrafem kodeksu prawa, wszyscy uczestnicy buntu
zostaną wcieleni do imperialnej armii i przysięgną lojalność cesarzowi.
Matko!
Jun-shik!
Eun-soo!
Jun-shik!
Ojcze!
Jun-shik!
/- Żołnierze zachowują się godnie! /- Żołnierze zachowują się godnie!
Nie mamrotać!
Żołnierze ciągle szkolą swoje umiejętności!
To nie do wiary.
Żołnierze służą z absolutną lojalnością!
Żołnierze zawsze są wstrzemięźliwi!
LIPIEC 1939, NOMONHAN, MONGOLSKA GRANICA
Odwrót!
Wycofujemy się!
- Jun-shik, jesteś cały? - Tędy!
Weź się w garść!
Właź tam!
Odwrót!
Min-woo!
Już dobrze. To ja, Jun-shik.
Wstawaj!
Niech to szlag. Powinienem walczyć o niepodległość.
Kto by pomyślał, że będziemy walczyć dla Japońców?
Przeklęte szczęście.
Umieram z głodu.
Ty wiecznie jesteś głodny.
Dorośnij wreszcie.
Ruszcie się tam!
- Leniwe koreańskie głupki. - Tak jest!
Pospieszmy się.
Oby cię dosięgła kula.
On naprawdę nie żyje?
- Choon-bok, tyłek ci wystaje! - Co?
Gdzie on jest? Mało mi łba nie odstrzelił.
Wyłom w murze na godzinie 1.
Słyszałem, że 1. pułk też został ostrzelany. To on.
Nasze przeklęte szczęście.
- Jong-dae, osłaniaj mnie. - Nie, zostań.
Osłaniać go!
Nie ruszaj się!
Nic ci nie jest, Jun-shik?
Miło, że strzelałaś tylko do Japońców, ale Noda i tak nas zabije.
Zabiła wielu ludzi.
Nie zeżryj wszystkiego. Podziel się.
Nie ośliń!
Daj trochę!
To ty jesteś na zdjęciu?
Zajmij się lepiej jedzeniem.
Dobra, pokażę ci.
- Nie taka znów zmysłowa. - Beczy.
Zabrałeś jej zdjęcie.
To dlatego, że wszystko jej zjadłeś.
Durnie. Przez was płacze.
Kule, dziwnym trafem, dosięgły tylko Japończyków.
Czyżby suka wyczuwała wasz śmierdzący oddech?
Gadać mi tu i to już!
Odpowiadać, dranie!
Kto cię tu przysłał?!
Jestem Shirai z Hailaer.
Zgwałciliście mnie i moją matkę na oczach ojca.
Posłuchaj.
Takich jak ja jest w Chinach wiele.
Nigdy wam nie zapomnimy!
Nigdy wam nie wybaczę!
Mówiłeś coś?
Odpowiadać!
Dlaczego kule was ominęły, wy koreańskie padalce?!
Dość tego!
Zabroniłem mówić po koreańsku.
Dosyć!
To nie przywróci zmarłych do życia.
Wracajcie do swoich zajęć.
O co tu chodzi? Ktoś ma przyjechać?
Panie pułkowniku.
Pułkownik Takakura.
Kompania, stój!
Baczność!
Co ten drań tutaj robi?
Pułkowniku Hasegawa, co pana sprowadza?
Szeregowy Takakura, dlaczego zwłoki naszych żołnierzy nadal tu leżą?
- Mukai! - Tak jest.
Po pierwsze:
Za haniebny rozkaz odwrotu zostajecie zdegradowani do stopnia szeregowego.
Po drugie:
Szeregowy Takakura dowiedzie swojej lojalności cesarzowi i popełni harakiri.
Bądź wdzięczny cesarzowi, że pozwolił ci na honorową śmierć.
Niech żyje cesarz!
Zajmijcie się zwłokami z należnym szacunkiem.
Kiedy kruki pożywią się już waszym truchłem, przylecą wydziobać wam oczy.
Nazywam się Hasegawa Tatsuo!
Przybyłem tu zniszczyć sowieckie czołgi!
Pokażę im prawdziwą potęgę imperialnej armii!
Gdy zabraknie kul, imperialny żołnierz idzie na bagnety!
Gdy złamie się bagnet, będziemy walczyć gołymi rękami!
Imperialny żołnierz nie opuszcza pola bitwy aż do śmierci!
Zrozumiano?
Zwycięstwo albo śmierć.
Po pierwsze:
W ciągu 48 godzin zbudujemy most pontonowy na rzece Khalkhin.
Po drugie:
Stworzymy specjalną, samobójczą jednostkę do walki z czołgami.
Wszyscy oficerowie staną ze mną na czele jednostki specjalnej.
Mukai!
Jutro chcę mieć listę na moim biurku.
Odmaszerować!
Przepraszam za twoje zdjęcie. Skleiłem je.
Weź.
W domu mam siostrę podobną do ciebie.
Nazywam się Kim Jun-shik.
Dziękuję.
"Shei-shei ni"?
Słońce zachodzi. Pospieszcie się!
Oddział 9!
Opieszałe koreańskie kundle!
Zbudować most w dwa dni? Chyba oszalał.
Pracujemy od świtu, a gdzie jedzenie?
Przestań mówić o jedzeniu, bo robię się głodny.
Choon-bok, co znaczy "shei-shei ni"?
A co? Uczysz się chińskiego?
- Po prostu powiedz. - To znaczy "dziękuję".
/Przerwać pracę!
Baczność!
Spocznij!
Słyszałem, że Tatsuo był twoim rywalem w maratonie.
- Nie miał żadnych szans. - Jun-shik był o wiele lepszy.
Wychodź!
Weź to w zęby i wyłaź!
Choon-bok Hwang!
Wyłaź, bo każę ci wypić całą rzekę.
Powtarzaj za mną.
Jestem barbarzyńcą.
Jestem Koreańczykiem.
Będziesz to powtarzał z rybą w gębie i robił żabkę do rana!
Zaczynaj!
Łapanie ryb na służbie, bieganie w czasie ciszy nocnej.
Myślicie, że to plac zabaw?
- Spalić wszystko. - Tak jest!
Nie!
Jak śmiesz?
- Tylko nie moje buty! - Czyżby?
Jak masz ochotę biegać, rób to na bosaka!
Dokąd to?!
Dranie!
Jeszcze ci mało, koreański kundlu?!
Nie!
- Ta strona tonie. - Co? Nie trzyma się.
- Kto to odkręcił? - Wcześniej się trzymało.
Oddział 9. wystąp!
Wiecie, ile to mogło nas kosztować?
Jednostka inżynieryjna naprawi sektor oddziału 9.
Oddział 9. będzie nosił nad głową wadliwe przęsło aż do zachodu słońca.
Będziecie mieć najlepszego maratończyka na czele.
Macie nieść równo!
- Wyrównać! - Co za bydlak!
Oszczędzaj siły, Jun-shik, my będziemy nieśli.
Nic się nie martw.
Jak skręcisz nogę, to koniec.
Wyrównać! Raz! Dwa!
I jak? Nie za gorąco wam, łajzy?!
- Jong-dae Lee. - Tak jest!
- Jun-shik Kim. - Tak jest.
- Po co nas znowu wyczytali? - Baczność!
50 wyczytanych żołnierzy weźmie udział w jutrzejszym ataku.
To misja samobójcza, którą ja będę dowodził.
Samobójcza? My?
O świcie zniszczymy czołgi przy pomocy bomb.
Walczcie jak imperialni żołnierze i zgińcie z honorem.
Zabiję każdego dezertera.
To zaszczyt dla Koreańczyków, móc wziąć udział w takiej misji.
Nie wezmę udziału w tej operacji.
Doprawdy?
A to dlaczego?
Nie zgłosiliśmy się na ochotnika.
Nie zgadzamy się na misję samobójczą.
- Proszę o pozwolenie na strzał. - Odmawiasz wykonania rozkazu?
Wszyscy obecni tu Koreańczycy myślą tak samo.
Pytam ponownie: Odmawiasz wykonania rozkazu?
To szaleństwo.
Rozstrzelać go razem z innymi jeńcami...
...przed jutrzejszym wymarszem.
To twoja ostatnia noc. Możesz się zabawić.
Głupie gnojki!
Jesteś cały?
O świcie zostanę rozstrzelana.
O tak.
Japończycy to zło.
Korea i Chiny są głupie.
Nie boję się śmierci.
Złości mnie tylko, że nie mogłam zabić więcej Japończyków.
Moja zemsta byłaby większa. Mogłam zabić ich wszystkich.
Wszystkich.
- Jun-shik. - Co wy robicie?
Skoro i tak mamy zginąć, to możemy choć ciebie uratować.
Pospiesz się.
No chodź!
Shirai.
Ona?
Wyciągnijcie ją.
Dlaczego?
Biegiem!
Padnij!
Jun-shik.
Dotrzemy do mostu i popłyniemy na południe w stronę granicy.
Gdzie jest Min-woo? Idziemy tylko my?
Noda go pilnuje.
Nie możemy zabrać wszystkich ze sobą.
Szybko. Nie mamy czasu.
Chodźcie.
Jun-shik.
Wsiadaj.
Jun-shik!
Co to?
- Atak. - My też mogliśmy zginąć.
Cholerne Japońce. Dobrze im tak.
Chodź, Jun-shik.
Pospiesz się!
- Co jest? - Nadciągają ruskie czołgi!
Czołgi?
Wsiadaj!
- Czołgi się zbliżają! - Wsiadaj!
Płyńcie beze mnie.
Co ty mówisz?
- Co ty wyprawiasz?! - Oszalałeś?!
Wsiadaj na łódź, Jun-shik!
- Obyśmy znów się spotkali! - Jun-shik, odbiło ci!
On oszalał.
- Zginiesz tam! - Wracaj!
Jun-shik!
Shirai!
Uważaj!
- Uważaj! - Shirai jest strzelcem wyborowym.
Shirai!
Shirai.
Ratuj swoich przyjaciół.
Dziękuję.
Stójcie!
Zatrzymajcie się!
Stać!
Wróg atakuje!
Zatrzymajcie się!
Atakują.
Przygotować się do bitwy! Dawać ciężarówki!
Ciężarówki naprzód!
Reszta na pierwszą linię obrony!
Na pierwszą linię obrony!
Utrzymać linię obrony!
Do ataku!
Rozproszyć się!
Niech żyje cesarz!
Giń dzielnie, jak przystało na członka samobójczego oddziału!
Ty sukinsynu!
Już dobrze, Min-woo.
Sam sobie giń dzielnie!
Min-woo!
Pomóż mi!
Min-woo.
Min-woo!
Głupcy!
Żołnierz imperialny się nie cofa! Jak śmiecie uciekać?!
Do ataku!
Nie odwracać się do wroga plecami!
Do ataku!
Nie ma odwrotu!
Nie uciekaj! Walcz!
Chcesz, żeby wszyscy zginęli? Jeśli pragniesz śmierci, to giń sam.
My nie zamierzamy zdychać jak psy! Zarządź odwrót!
Imperialni żołnierze zawsze prą naprzód, nawet jako duchy!
Dość już tych bredni.
Wydaj rozkaz odwrotu!
Pułkowniku!
Wstawaj!
Masz szansę zginąć honorową śmiercią imperialnego żołnierza!
Niech żyje cesarz!
Niech żyje imperialna Japonia!
Dokąd nas wiozą?
Wrócimy kiedyś do domu?
Wyrzućcie go!
CZITA
OMSK
PERM
LUTY 1940, KUNGURSK, SOWIECKI OBÓZ DLA JEŃCÓW WOJENNYCH
/Nie jesteśmy jeńcami wojennymi, /lecz przestępcami, którzy wszczęli wojnę.
Nie jesteśmy jeńcami wojennymi, lecz przestępcami, którzy wszczęli wojnę.
Spłacimy nasz dług wobec Związku Radzieckiego ciężką pracą i reformą.
Na dowód tego złożycie przysięgę.
Dowódca japońskich kundli, Hasegawa Tatsuo, musi podeptać własną flagę.
Nie jesteśmy przestępcami, lecz dumnymi imperialnymi żołnierzami.
Nie macie prawa nas reformować.
Imperialna Japonia was nie opuści!
Zachowajcie swą godność do czasu, aż znów będziecie mogli ruszyć w bój!
Niech żyje cesarz! Niech żyje imperialna Japonia!
Pułkowniku, niech pan nie zasypia!
Stul pysk, psie!
Maszerować!
Ruszać się, cholerne żółtki!
Opieszałe łajzy!
Nowi na lewo, reszta na prawo!
Ruchy!
Ustawić się, mówię!
Nowi na lewo, reszta na prawo!
Choon-bok!
Gwang-choon!
Jun-shik!
- Myślałem, że nie żyjesz. - Cieszę się, że się wam udało.
A gdzie Jong-dae?
- Też tutaj jest, tylko że... /- Uwaga!
Oto wasz dowódca, Anton.
Jestem Anton.
Jeśli nie weźmiemy się w garść, ciężko będzie tu przeżyć.
Oficerowie i żołnierze,
nie będę tolerował obijania się w pracy!
Dowódcy grup wezmą po 20 nowych jeńców
i rozejdą się do swoich zajęć!
Jong-dae!
Jun-shik!
Żyjesz!
Bałem się, że już cię nie zobaczę.
- Jesteś cały? - Tak. Kiedy tu przybyłeś?
Jakieś dwa miesiące temu. Rządzę tu.
Nie musisz się o nic martwić.
Koreański kundel, Jong-dae Lee!
Nie podoba mi się twoja postawa.
Przepraszam...
Chyba nie myślisz, że to powiem, cholerny Japońcu!
Śmiesz mnie nazywać koreańskim kundlem?
Daj mi to.
Nadal myślisz, że jestem twoim podwładnym?
Ty głupi skurwysynu!
To nie jest Kyung-sung czy Nomonhan!
To jest wielki Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich!
Tutaj ja jestem pułkownikiem! I królem!
Pojmujesz?
Dotarło do was?
Dotarło?
Zrozumieliście, przeklęci Japończycy?!
Panie pułkowniku!
Niech pan się ocknie!
Noda.
Jak chcesz przeżyć, to trzymaj się ode mnie z dala.
Zimno jak diabli.
Jeśli go nie ogrzejemy, umrze. Przesuń się, proszę.
A kogo to obchodzi?
Ten drań nie jest wart splunięcia.
Błagam. Zrób dla niego miejsce.
No dobra, próbujcie. Pewnie i tak nic to nie da.
Co tak stoicie? Musimy uratować pułkownika!
Jak będzie po nim, zanieście go do pieca.
Po co patrzeć, jak umiera? Chodź.
Napij się.
Popatrz.
Jak coś tu sobie odmrozisz, to kończysz jak on.
To najcieplejsze miejsce w całym obozie.
Twoje nogi to twoje życie. Dbaj o nie.
Podoba mi się tu. Żaden Japoniec nie nazywa mnie koreańskim kundlem.
Powinniśmy wrócić, jak wojna się skończy.
Ja nie wracam.
Tam czeka mnie jedynie ciągnięcie rykszy.
Jak popiję, to przypomina mi się dom.
Eun-soo jest pewnie cała i zdrowa.
Tęsknię za nią.
Wszyscy wstawać!
Poranek bez pokłonu dla cesarza jest godny pogardy!
Nie ma wyjątków!
Wstawać!
Nie ma potrzeby. Jedzcie dalej.
To rozkaz!
Szalony drań.
Wszyscy wstawać!
Szeregowy Jun-shik Kim, baczność.
Szeregowy Kim!
Nie jesteśmy już twoimi podwładnymi.
Niesprawiedliwie i wbrew naszej woli zostaliśmy imperialnymi żołnierzami.
Tak samo jak Sowieci nie mogą od nas żądać zmiany poglądów,
tak ty nie możesz żądać pokłonów.
Zapamiętaj sobie.
Nie jestem już szeregowym Jun-shik Kimem,
lecz Jun-shik Kimem, koreańskim maratończykiem!
Cholerny głupcze. Chcesz zginąć?
Przez twoje szaleństwo zginęły setki żołnierzy.
Powinieneś popełnić harakiri jak pułkownik Takakura.
Bydlak.
Widać nie tacy głodni, skoro mają siłę się bić.
Jakieś japońsko-koreańskie urazy?
No to wam pomogę.
Walczyć, dopóki jeden z was nie zginie.
Jun-shik, zabij go, szybko!
Jeden z nas powinien umrzeć.
Najwyższy czas.
Pułkowniku!
Zabij mnie, ty koreański psie.
Zabij go!
Trzymać porządnie! Ruchy!
- Kiedy to się stało? - To nic.
- To nic takiego. - Leż spokojnie.
Niemcy napadli na Związek Radziecki.
Sowieci mogą przyspieszyć wymianę jeńców, żeby odbudować armię.
Numer 1277!
To jeden z twoich. Przyprowadź go, Anton.
Tak jest!
Kontrola odmrożeń.
Gdzie jest Choon-bok?
Zabrać go.
Zostawcie mnie!
Nie!
Odciągnijcie go!
Nic mi nie jest. Mogę pracować.
Powiedz im, Jun-shik!
Ja chcę żyć!
Gwang-choon!
Ja chcę żyć!
Choon-bok?
Chyba się tu nie chowasz, co?
Ty sukinsynu!
Chodź.
Wyłaź stamtąd.
Chcesz umrzeć?
Byłem głodny.
Odłóż ten chleb i idziemy.
Co robimy?
Kto to?
Jak śmiesz kraść, ty draniu!
To on.
Mamy złodzieja!
Powiedz im, że nic nie zjadłem!
Jong-dae!
Dziś do naszego spichrza zakradł się szczur.
Na szczęście, dzięki towarzyszowi Antonowi, złapaliśmy go.
Jak wiecie, karą za kradzież jest śmierć.
Jong-dae, powiedz im, że tego nie zjadłem.
Boję się.
Powiedz im, że nie zjadłem tego chleba.
Jong-dae.
Wykonać egzekucję.
Jun-shik! Gwang-choon! Wróćcie do domu żywi!
To jest dla ciebie ważniejsze niż życie przyjaciela?
Taki właśnie jesteś? I ty nazywasz siebie człowiekiem?
Nie, nie jestem człowiekiem.
I nie jestem Jong-dae jakiego znałeś. Jestem Anton!
Jestem Anton, do diabła!
Od tej pory masz mi mówić Anton.
Jak długo ta opaska będzie cię chronić?
Jak mogłeś to zrobić Choon-bokowi?
Co ty o tym wiesz? Nie masz pojęcia!
Odwal się ode mnie.
Wiesz, że Gwang-choon nie żyje?
Został po nim tylko popiół.
Zrób to jeszcze raz, a cię zabiję.
- Wasz cesarz was opuścił. - Nie waż się tak o nim mówić.
Odmówiono repatriacji jeńców wojennych.
Chcieliśmy dla was dobrze, ale Japonia was sprzedała.
Prowadzi teraz wojnę z Amerykanami na Pacyfiku.
Nie będzie się teraz wami przejmować.
Mam w to uwierzyć?
Imperialni żołnierze są synami cesarza.
Ojciec nie opuszcza swoich synów.
Bardzo chcecie w to wierzyć, naiwne, biedne, opuszczone dzieci.
Skończysz tu w krematorium.
Jesteś Kokeshi, tak?
Pochodzisz z Yamagaty?
Zdolny jesteś.
Był pan kiedyś w Yamagacie?
Mój dziadek zabrał mnie tam dawno temu.
Piękne miejsce.
Wychowałem się tam.
Moja rodzina od pokoleń zajmuje się stolarką.
Chcę być kiedyś wielkim stolarzem jak mój ojciec.
Wie pan, dlaczego zgłosiłem się na adiutanta w Nomonhan?
Bo widziałem w pańskich oczach niezłomną wiarę w ojczyznę.
Wiarę.
Sukinsyny!
Tsukamoto!
Żyjesz?
- Jesteś cały? - Ja wam pobłażam, a wy co?
Pracujemy z całych sił.
Z całych sił?
Pokażę ci, co znaczy z całych sił!
Z całych sił, mówisz.
To jest z całych sił, sukinsynu!
- Jong-dae! - Jestem Anton, durniu.
Nie żyje.
Panie poruczniku!
No co jest?
Pierwszy raz widzicie śmierć? Wracać do roboty!
Do roboty, mówię, ale już!
Nigdy głupki nie słuchają!
Jak śmiesz, cholerny Japońcu?!
Przestań!
Mówiłem, żebyś nie wchodził mi w drogę!
Wbiję ci to do łba.
Dranie!
Cholerny Japoniec!
Ty skurwielu!
Wracać do pracy!
Nie ma litości dla buntowników! Rozpocząć egzekucję.
Pilny telegram ze sztabu.
Każdy bierze mundur! Przebierać się!
Niemcy wypowiedziały nam wojnę. Towarzysz Stalin daje wam ostatnią szansę.
Wybór należy do was.
Każdy może zmienić mundur na sowiecki.
Przynieś mi mundur, szybko!
Zakładać!
Anton.
To dla ciebie wielka szansa. Wróć zwycięsko.
- Niech żyje Związek Radziecki! - Zuch.
Towarzyszu naczelniku!
Proszę im też dać szansę.
Uwolnić ich!
Bardzo dziękuję. Niech żyje Związek Radziecki!
Zakładaj to szybko.
Hasegawa Tatsuo, to twoja ostatnia szansa.
Przebieraj się!
Chyba warto spróbować.
Zawsze lepsze to niż zamarznąć na śmierć.
Prawda, Jun-shik?
Niech żyje Związek Radziecki!
Sukinsyny.
Sowiecki mundur świetnie leży na naszym pułkowniku, co?
GRUDZIEŃ 1941, DEDOWSK, ZWIĄZEK RADZIECKI
Wysiadać!
Wysiadać, już!
Niech żyje Związek Radziecki!
/Dzisiejszy dzień będzie /dla Niemców dniem ostatnim!
Dziękuję!
/Pokażcie niemieckim tchórzom /męstwo sowieckiej armii!
Jest mój!
Naprzód! Do ataku!
Naprzód!
Ognia!
Do ataku!
Puszczaj!
Co? Też chcesz przeżyć?
Tak jak i ja.
Ale ja tu nie zginę. Ty zginiesz!
Tatsuo!
Ruszać się!
Szybciej!
Do ataku!
Jong-dae!
Przeklęte dranie!
Nie mam amunicji.
Uciekajmy. To pieska śmierć!
Może dla ciebie, ale nie dla mnie!
Do ataku!
Nie masz amunicji!
Do ataku!
- Żadnego odwrotu! - Jong-dae, wracaj!
Nie ma odwrotu! Naprzód!
/Atakować!
Nie ma odwrotu!
Do ataku!
Jong-dae!
Jong-dae.
Przeklęte życie.
A tak chciałem sobie poużywać.
Przepraszam, Jun-shik.
Jong-dae.
Chcę zobaczyć Eun-soo. Tęsknię za nią.
Jun-shik.
Nie podnoś się, Jun-shik.
Zostań tu.
Nie idź tam.
Naprzód! Nie ma odwrotu!
Zastrzelę każdego dezertera!
Atakować!
Głupcy!
Do ataku!
Będzie ci potrzebny, żeby przejść przez góry.
Dokąd masz zamiar iść?
Na terytorium Niemców.
Mam nadzieję, że idziemy we właściwym kierunku.
Oby śnieg przestał padać.
Nawet jeśli dotrzemy na tereny Niemców,
nie będzie łatwo wrócić do domu.
Nie musisz iść, jeśli nie chcesz.
Wtedy w obozie...
...dlaczego mnie nie zabiłeś?
Tatsuo!
Ocknij się!
Poszukam jakichś lekarstw.
Jun-shik.
Zaraz wracam.
Pomóżcie mi!
Jestem japońskim żołnierzem. Mój przyjaciel potrzebuje pomocy.
Co on mówi?
- Walczymy po tej samej stronie! - Brać go!
Jestem japońskim żołnierzem, nie jeńcem!
Puśćcie mnie!
Draniu!
Pomóżcie mi!
Tam umiera człowiek, proszę!
Zabrać go!
Puszczajcie!
Tatsuo!
Puśćcie mnie!
Tatsuo!
/Przeszukać każdy kąt.
/Ja sprawdzę tu. /Ty idź na górę.
3 LATA PÓŹNIEJ
Podobno alianci szykują inwazję na Nord-Pas-de-Calais.
Mamy szczęście, że stacjonujemy w Normandii.
Jeśli Niemcy przegrają i tak będzie po nas.
Myślisz, że będziemy mogli wrócić?
Będziemy mieli szczęście, jeśli nie rozstrzelają nas za zdradę.
- Dlatego powinniśmy uciec. - Powtarzasz to już od dwóch lat.
Tym razem mówię poważnie. Słyszałem od kumpla z innej jednostki.
W Cherbourgu jest statek handlowy, który ma płynąć na Jamajkę.
A jak się tam dostaniesz? Wpław?
- Jak cię złapią, to cię zastrzelą. - Chcesz się założyć?
- 50 marek, że ci się nie uda. - Stawiam stówę.
Możesz stawiać nawet własne buty.
MAJ 1944, NORMANDIA, FRANCJA
Zadaniem batalionu jest budowa i umacnianie linii obronnych na Atlantyku.
Od jutra dywizjon 795 rozpocznie budowę murów obronnych.
Musimy zbudować fortyfikacje obronne na wzgórzach Normandii.
Szybciej!
Oddział 3. do baraku 14!
Daj sobie spokój z poszukiwaniem swojego koreańskiego przyjaciela.
Jesteś tu jedynym Azjatą.
Ten to ma szczęście. Wychodzi sobie z bazy kiedy chce.
Tatsuo.
Nie idziesz?
Odpocznę tu przez chwilę.
Zobaczymy się później.
Myślałem, że nie żyjesz.
A ty jesteś tu, w Batalionie Wschodnim.
Od kiedy stacjonujesz w Normandii?
Jun-shik?
Mówiłeś coś? Możesz powtórzyć?
Tatsuo!
Tak jest lepiej. Nie słyszę strzałów ani krzyków.
Koniec.
Zagrajmy w piłkę.
Zagramy przeciwko 8. kompanii!
Ale są szybcy!
Czasem wspominam nasz pierwszy wspólny wyścig.
Dzień, w którym się wprowadziłeś.
Przegrałem wtedy, bo spadł mi but.
Ale byłem szczęśliwy, że mam towarzysza do biegania.
Przebyliśmy długą drogę.
Jak długo trzeba by biec stąd do domu?
Pewnie ponad rok, co?
Wiemy już, że alianci zaatakują Nord-Pas-de-Calais.
Cały Wschodni Batalion zostanie tam odesłany!
Odrodzicie się jako prawdziwi niemieccy żołnierze!
Pakujcie się. Wyruszacie jutro o 9:00.
Odmaszerować!
A myślałem, że przeczekamy bezpiecznie w Normandii.
Co się dzieje?
Przenoszą nas. Nic wielkiego.
Wysyłają nas do boju, a karmią jak świnie.
Myślałem, że we Francji dostaniemy wino i stek.
Cholera!
Karim.
O świcie wyruszam do Cherbourga.
Oszalałeś?
Roman przekazał mi swój kontakt.
A on idzie?
Łgarz.
Jak się tam dostaniesz?
Ciężarówka zaopatrzenia zawsze wyjeżdża rankiem.
Uciekniemy podczas twojej warty.
Przemyśl to dobrze. Jak cię złapią, to cię zastrzelą.
To z powodu twojego przyjaciela?
Dobrze.
Do zobaczenia rano.
Nie pojedziemy do Nord-Pas-de-Calais.
- Wyruszamy do Cherbourga. - Cherbourga?
Czeka tam statek, który zabierze nas do domu.
Jun-shik.
Wracajmy do domu.
Do twojej siostry i ojca.
Naprawdę może nam się udać?
Możemy zginąć po drodze.
Ale nie możemy zginąć tutaj.
Karim!
Tatsuo.
To chyba nie samoloty, co?
Tatsuo.
Tatsuo!
Jun-shik!
Tatsuo!
Jun-shik, zostań tam! Przyjdę po ciebie!
Szybko!
Zostaliśmy zaatakowani! Przygotować się do walki!
Alianci zaatakowali! Wszyscy na stanowiska!
Do karabinu maszynowego!
Jazda!
Wszyscy na stanowiska bojowe!
/Ruszać się!
Ruszać się!
Ognia!
Jun-shik.
Jun-shik!
Tatsuo.
Jesteś cały? Wynośmy się stąd.
Łapać za karabin maszynowy!
Szybciej, głupcy!
Wróg nadciąga! Przeładować i ognia!
Alianci zaatakowali. Przyślijcie posiłki.
Pobiegniemy. Nie grzeb się z tyłu.
Zobaczysz tylko moje plecy.
Jesteś cały?
To nic takiego. Ruszajmy.
Jun-shik.
Musimy dotrzeć do domu.
Tatsuo.
Nic ci nie jest?
Jun-shik.
Teraz jesteś Jun-shik Kim.
Jeśli się przyznasz, że jesteś Japończykiem, mogą cię zabić.
Powiedz, że siłą wcielili cię do Wschodniego Batalionu.
Jun-shik!
Nie żałuję.
Mimo że nie mogłem zrealizować swojego marzenia.
Nie możesz teraz umrzeć! Razem wrócimy do domu!
Jun-shik.
Po powrocie chciałem znowu biegać.
Obiecaj, że to życzenie się spełni.
Jun-shik!
/Pierwsi zawodnicy /wbiegają już na stadion.
/Czołówka ma już niespełna /500 metrów do mety.
/Wielka niespodzianka, Jun-shik Kim, /wciąż coraz bliżej lidera.
/Już za moment poznamy /zwycięzcę tego biegu.
/Zostało już tylko 200 metrów.
/Czy Jun-shik Kim zdoła /objąć prowadzenie i wygrać bieg?
/Czasem wspominam /nasz pierwszy wspólny wyścig.
/Dzień, w którym się wprowadziłeś.
/Byłem szczęśliwy, /że mam towarzysza do biegania.
/Gotowi do startu... /Start!
Tłumaczenie: sinu6
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl